 |
 |
|
| محلی برای اندیشیدن و روشنگری |
|
رباعیات برگ بیست و سیم تا بتوانی مـــــدام مـیباش به ذکــر کز ذکـــــر ترا راه نمایند به فکــر محـــرم چو شدی در حــرم اجلالش بینــی به یقین جمال معشوقهی بکـر = + = + = + = + = + = تا چند کشــــی سخـــــــرهی نفس بیکار تا چند خوری چو اشتران خوشهی خار تا چنـــد دوی از پـــــی نان و دینــــار ای کــــافر و کافــــر بچه آخر دیندار = + = + = + = + = + = چــــون از رخ یار دور گشتم به بهار با غـــم بچه کار آید و عیشم بچه کار از باغ بجــــای سبزه گو خار بروی وز ابر بجـــای قطره گو سنگ ببار = + = + = + = + = + = چون بت رخ تست بتپـرستی خوشتر چــون باده ز جام تست مستی خوشتر در هستی عشق تــو چنین نیست شدم کان نیستی از هـــزار هستی خوشتر = + = + = + = + = + = چون دید رخ زرد من آن شهـــره نگار گفتا که دگـــــر به وصلم امید مـــــدار زیرا کــــه تو ضد ما شـــدی در دیدار تو رنگ خزان داری و من رنگ بهار = + = + = + = + = + = خــــواهی بستان حلقهی مستان بنگر خواهی سر خر به خودپرستان بنگر اکنون ســــــر خــر نیز به بستان آمد کون خـــــر اگر نهای به بستان بنگر = + = + = + = + = + = خـــــورشید همی زرد شود بر دیوار ما نیز همــــــی زرد شویم از غم یار گاه از غـــــــم یار و گه ز نادیدن یار گــــر کار چنین مـــــاند خدایا زنهار = + = + = + = + = + = در باغ در نیامـــــدم گـــــــــرد آور درویش و تهـــــی روم من راهگذر خواهی کـه برون روم مرا بگشا در ور نگشــــــائی گمـــــان بد نیز مبر = + = + = + = + = + = در خــــاک در وفـــــای آن سیمین بر میکـــــار دل و دیده مینـــــدیش ز بر از من بشنـــــو تا نشــوی زیر و زبر والله کــــه خبر نداری از زیر و زبر = + = + = + = + = + = در مصطبهها گــــر دو خرابات نگر پیچیدن مستــــــان به مــــلاقات نگر در کعبهی عشق ســــوی میقات نگر هیهات شنــــو ز روح و هیهات نگر = + = + = + = + = + = در نوبت عشق چشـــــــم باشد در بار چون او بگذشت دل بــــروید چو بهار این دم چـــو بهار است ز روی دلدار چون کار به نوبت است دم را هشدار = + = + = + = + = + = دست و دل ما هـــرچه تهیتر خوشتر و آزادی دل ز هرچه خوشتر خوشتر عیش خـــوش مفلسانه یک چشم زدن از حشمت صد هـزار قیصر خوشتر = + = + = + = + = + = دوری ز بــــــرادر منـــــافـق بهتر پـــــرهیز ز یار نامـــــوافــق بهتر خاک قــــــدم یـــار مـــــــوافق حقا از خــــــون بـــرادر منــــافق بهتر = + = + = + = + = + = رفتـــــم به سر گــــــور کــریم دلدار میتافت ز گلزار تنش چـــــون گلزار در خـاک ندا کـــــــردم خاکا زنهار آن یــار وفـــــــــادار مرا نیکو دار = + = + = + = + = + = روی چو مهت پیش چــراغ اولی تر روی حبشی کرده به داغ اولـــی تر این حلقه چـــو باغست تو بلبل ما را رقص بلبـــل میـــــــــان باغ اولیتر = + = + = + = + = + = زان ابروی چون کمانت ای بــــدر منیر دل شیشهی پرخون شود از ضربت تیر گویم ز دل و شیشه و خون چیست نظیر بـــــردارم جــــــام باده و گــــــوید گیر = + = + = + = + = + = ساقــــــی گفتـــم ترا مــــــی سـاده بیار وان زنـــده کن مــــــردم آزاده بیـــــار گفتـی که در این دور فلک بادی هست تا بــــاد رسیـــــــدن ای صنم باده بیار = + = + = + = + = + = سیلاب گـــــرفت گـــرد ویرانهی عمر آغـــــاز پری نهــــــاد پیمانهی عمــــر خوش باش که تا چشم زنی خود بکشد حمـــــال زمانه رخت از خـانهی عمر = + = + = + = + = + = طبعم چو حیات یافت از جلوهی فکر آورد عــروس نظم در حجرهی ذکر در هـــــر بیتی هـــزار دختر بنمود هـر یک به مثال مریم آبستن و بکر = + = + = + = + = + = فــــــــرمود خدا به وحی کای پیغمبر جـــز در صف عاشقان بمنشین بگذر هــــــر چند ز آتشت جهان گرم شود آتش میــــــرد ز صحبت خــــاکستر = + = + = + = + = + = گــــــر جـان داری بیار جان باز آخر آنجای کــــــه بردهای ز آغــــاز آخر یک نکته شنید جــــــــان از آنجا آمد صد نکته شنیـــــد چون نشد باز آخر = + = + = + = + = + = گر در سر و چشم عقل داری و صبر بفـــروش زبان را و سر از تیغ بخـر مــــاهــــی طمـع از زبان گویا ببرید ز این رو نبــــرنــد از تن ماهی سر = + = + = + = + = + = گر گل کارم بیتو نروید جـــــز خار ور بیضهی طاوس نهــــم گردد مار ور بــــر گیـــــرم رباب بر درد تار ور هشت بهشت بـــرزنم گردد چار = + = + = + = + = + = گفتـم بنمــــــا که چــــــون کنم بمیر گفتم که: شد آب روغنـــم گفت بمیر گفتـــــم کــــه شـوم شمع من پروانه ای رو تــــو شمع روشنم گفت بمیر = + = + = + = + = + = گفتـــــم چشمـــم گفت سحابی کم گیر گفتم جگـــــرم گفت ســـرابی کم گیر گفتــم که دلــــــم گفت کبابی کم گیر گفتـــم که تنـــم گفت خرابی کم گیر = + = + = + = + = + = گر رنگ خزان دارم و گر رنگ بهار تا هـــــر دو یکی نشد نیامد گل و خار در ظاهـــــر خار و گل، مخالف دیدار بر چشـــــم خلاف دید، خنـــدد گلزار = + = + = + = + = + = گفتی کـــــه: بیــــا که بــــــاغ خندید و بهار شمعست و شــــــراب و شاهدان چــو نگار آنجا کـــــه تو نیستی از اینهام چه ســـــود؟ و آنجا که تو هستی خود از اینها بچه کار؟ = + = + = + = + = + = گـــوش ما را بیدم اســــــرار مـدار چشم مـــــا را بیرخ دلــــــدار مدار بزم مــــــا را بیمـــــــی خمار مدار مـــــا را نفسی بیخودت ای یار مدار = + = + = + = + = + = ای بسته حجاب، پــــردها را بـردار تا کس نرود دگـــــر به صید مـردار رحم آر که مسیــــریان را از جوع آب گـــــــرمی شدست یلغون بازار = + = + = + = + = + = مائیم چـــــو حال عاشقان زیــــــر و زبر وز دلبر مـــــا هر دو جهــان زیر و زبر از زیــــــر و زبر منــــــزه آمــــد شه ما وانکس که از او جست نشان زیر و زبر = + = + = + = + = + = مجموع تن و قالب خــــــود را بنگر جـــــوقی مستند و خفته بــر همدیگر مـونس خــــواهی صلای بیداری زن بـــــر خفته منه پای و ازو در مگذر = + = + = + = + = + = مجنــــون و پریشـــان تـوام دستم گیر ســـرگشته و حیـــران توام دستم گیر هـــــر بیسـر و پـــای دستگیری دارد من بیســـر و بیپـــای توام دستم گیر = + = + = + = + = + = من دم نــــزنم از این جهـــان دمگیر من در طــربم همه جهـــان ماتم گیر بیدق ببـــــری ز مـــا ولی شه نبری مـــا و رخ شـــه هزار بیدق کم گیر = + = + = + = + = + = من رنگ خزان دارم و تـو رنگ بهـار تا این دو یکــــــی نشد نیامد گل و خار این خار و گل ارچه شد مخالف دیدار بـر چشـــم خلاف بین بخند ای گلزار = + = + = + = + = + = من مسخــــرهی تو نیسستم ای فاجــر تا مسخـــــرگی نمــــایمت بس نـــادر ویران کنمت چنانکـــــه باید کــــردن عاجـــــز شود از عمارتت هر عامر = + = + = + = + = + = میآید گـــــرگ نــزد ما وقت سحـــر هم فقربه میـــــرباید و هــــــم لاغــر تا چــند کنـــــی خرخر انـــــدر بستر بـــروی زن آب ای که خاکت بر سر = + = + = + = + = + = هــــــر دم دل جمع را برنجـــــاند یار مانندهی چــــرخیــــان بگـــــرداند یار بکدم همــــه را براند از پیش و دمی چون فاتحهشان به عشق برخواند یار = + = + = + = + = + = هر دم دل خستهام بـــــــرنجــــــاند یار یـــــا سنگـــــدلست یا نمیــــــداند یـــار از دیده به خون نبشتهام قصهی خویش مــــی بیند و هیچ بــــر نمیخـــواند یار = + = + = + = + = + = هین وقت صبــــوحست می ناب بیار زیرا مــــرگست زنــــدگــانی هشیار یا نالــــــه این ربـــــاب بـــیدل بپذیر یا پـــــاس دل کبـــــــاب پر داغ بدار = + = + = + = + = + = آمـــــد آمد آنکه نــــــرفت او هـــرگز بیرون نبد آن آب از این جــــو هرگز او نافهی مشک و ما همه بوی وئیم از نافــــه شنیدهای جدا بــــو هرگز = + = + = + = + = + = آمد بر من دوش نگــــــاری ســر تیز شیرین سخنی شکر لبی شــور انگیز با روی چـــــــو آفتــاب بیدارم کرد یعنی که چــــو آفتــاب دیدی برخیز = + = + = + = + = + = آمد دی دیــــوانـــــه و شبهــــــــای دراز مــائیـــــم و شب تیـــــره و سودای دراز ما را سر خواب نیست دل یاوه شده است آنرا کـــــه دلیست تا کنـــــد پــــای دراز = + = + = + = + = + = آن تاب که من دانــــم و تو ای دل سوز ای دوست شب و روز ز دل میافروز نی نی که غلط گفتـــــــم ای عشق آموز عشق تـو و سودای تو آنگه شب و روز
مطالب خود را از طریق ایمیل sarajadib@gmail.com بما بفرستید بانک موضوعی وبگاه " روشنایی "
|
||||||||||||||||||
|
+ نوشته شده در
۱۳۹۲/۰۷/۰۴ساعت 0:3 توسط مسئول بخش |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیف عناوین مطالب وبگاه = = |
| درباره وبگاه روشنایی |
|
| پیوندها |
|
رویدادمهم جهان و تقویم جستجو " گوگل Googl " غذا های افغانی موسیقی فارسی - دری آثار سخنرایان پارس گو |
|
RSS
|