نامه اي به سازمان ملل ووجدان جهاني

از وجدان انساني به نام انسان

به دبير کل سازمان ملل متحد، به اعضاي شوراي امنيت، و به هر انساني که هنوز وجدان دارد !

من و ما قربانيان خاموش جنگ هاي دنياي امروز، اين فرياد را نه براي تکرار رنج، بلکه براي پايان دادن به آن بر خط زرين وصلح آميز مي نويسيم.

از خاکستر کشور افغانستان تا ويراني هاي غزه، از ترس جنگ جاري در قلب هاي مردم ايران تا سوگواري هاي بي پايان در لبنان، سوريه، یمن، اوکراين، روسیه ، عراق و ساير نقاط جهان که در سرزمينش آتش دود بارود شعله مي کشد و مردمش تاب تحمل همه خون را ندارند در دنيايی که قرار بود با علم و ارتباط و تمدن، یک دهکده جهانی و همچنان به درک و همدلي برسيم، هنوز کودکان بي گناه زير خرمنها فير هاي راکت، موشک هاي سياستمداران دفن مي شوند.

هنوز سر ميز هاي قدرت، تصميم براي مرگ و زندگي انسان ها با حق« ويتو» و منافع هدف های بزرگ گرفته مي شود، نه با دل هاي بيدار. سوال بميان مي آيد و پرسیده مي شود که :

- چگونه است که روسيه در اوکراين شهر ها را با خاک یکسان مي کند و هيچ قطعنامهء الزام آوري قدرت اجرايي ندارد ؟

- چرا اسرائیل با وجود حکم باز داشت بين المللي براي نخست وزيرش، همچنان بي پرواتر از هميشه زنان و کودکان را در غزه و جنوب لبنان هدف قرار مي دهد ؟

- چه شد آن وعده ها گه گفتند « حقوق بشر، جهان شمول است » ؟

آیا خون کودکي در خاور ميانه يا شرق اروپا، رنگ متفاوت دارد ؟

ما مي دانيم که سازمان ملل، اگر اراده داشته باشد، مي تواند بيشتر از صدور بيانيه باشد. اما نه وقتي امريکا قطعنامه عليه اسرائیل را « ويتو» مي کند، ونه وقتي چين و روسيه نيز متقابلآ « ويتوي» خود را عليه محکوميت هاي ديگر به کار مي برند،

ما ديگر فقط صلح نمي خواهيم، ما عدالت مي خواهيم. ما از سازمان ملل و جهان مي خواهيم :

1- به کشتار غير نظاميان، بدون تبعيض، واکنش واقعي نشان دهند.

2- نظام حق « ويتو» اصلاح شود تا تصميم گيري براي صلح جهاني در گرو و منافع پنج کشور نباشد.

3- کميسيون مستقل حقيقت ياب براي جنگ هاي اوکراين، غزه، سودان ، يمن و ايران فعال و بي طرفانه ايجاد شود.

شما نمي توانيد آينده اي انساني بسازيد ، اگر در برابر جنايت، سکوت کنيد.

ما تنها صدايي هستيم از ميليون ها دل شکسته.

اما گاهي یک صدا، تاريخ را بيدار مي کند.

به نام انسان، نه نژاد، نه دين، نه مرز

با احترام از سوي يکي از ميليون ها انسان صلح طلب و خسته از جنگ : « سراج اديب »