ای انسان!

دوباره چه شده است؟

چرا بر طبل جنگ می‌کوبی، و فراموش کرده‌ای صدای کودکانی که خواب صلح می‌دیدند؟

مگر نه آنکه همه‌تان از خاکی یکسان برخاسته‌اید؟

چرا مرزها را دیوار خون کرده‌اید؟

چرا می‌خواهید تاریخ، باز هم اشک بنویسد و آتش امضا کند؟

اگر این‌بار آسمان بغرد، زمین همه‌تان را خواهد بلعید، و دیگر فاتحی نخواهد ماند، جز سکوت.

ای سیاست‌مدار! اگر ذره‌ای دل در سینه‌ات می‌تپد، قلم صلح را بردار، نه شمشیر تحریم. با مهر «سراج اديب »